Mensen vragen ons vaak hoe we op het idee kwamen. Of het wel echt is. En waarom we zo graag over postzegels praten. Het eerlijke antwoord past niet in één zin, dus vertellen we het hier helemaal, met onze eigen foto's en video's. Geen stockbeelden, geen AI: elke foto heeft een datum.
Het begon met een postzegelverzameling
Arne verzamelde postzegels. Niet als investering, gewoon omdat hij het graag deed. Het soort hobby waar je je vrienden mee verveelt op café.
Op een dag moest hij een brief versturen en had hij geen zin om naar het postkantoor te gaan. Hij keek naar zijn verzameling en dacht: wacht even, ik kan mijn dubbele ook gewoon gebruiken. Hij plakte er een paar op, samen de juiste waarde, en gooide de brief in de bus. De brief kwam aan.
€500, bol.com en een rode brievenbus
Eerst was het alleen voor eigen post. Maar Arne zag meer. Hij kocht voor €500 kleine producten bij een groothandel, het minimum om te mogen bestellen. Batterijen, mini zonnecrème, flosdraad: dingen die door een brievenbus passen. Hij zette ze op bol.com.
Dezelfde producten als duizenden andere verkopers, dezelfde inkoopprijzen. Het verschil zat in de envelop. Waar anderen €2 tot €3 per pakje betaalden, plakte Arne er oude zegels op. De €500 werd €600, en die ging er meteen terug in. En opnieuw. En opnieuw.
Als ik met die zegels goedkoper kan verzenden dan eender wie, wat als ik dan gewoon spullen begin te verkopen die door een brievenbus passen?
Arne, toen het begon
Eén berichtje veranderde alles
Arne startte een andere start-up, Cubby. De postzegels verdwenen naar de achtergrond: het werkte nog, maar niemand had er tijd voor. Tot zijn maat Nikolai zich ermee moeide. Dit is het echte gesprek:
Damn, oke! En wat met je e-commerce? De producten die je verkoopt met je postzegels?
Lastig, heel weinig tijd nog voor
Ge gaat daar toch niet mee stoppen?
Momenteel gewoon mijn voorraad nog aan het uitverkopen, nadien stop ik :/
Ale gast, dat is toch te goed om te laten liggen?
Kom, laten we dat gewoon samen verderzetten :))
Kom morgenavond anders eens ene drinken hier bij mij thuis, dan bespreken we het eens!
Die avond werd het beslist: we zouden het samen doen, en groter maken. Sinds mei 2026 runnen we het met z'n tweeën. Sindsdien gingen er al meer dan 25.000 bestellingen de deur uit.
Een keukentafel en een vloer vol dozen
Ons eerste 'kantoor' was een tafel met twee laptops, een weegschaal en een bakje gesorteerde zegels. Elke levering kwam op de grond terecht, want rekken hadden we nog niet. Sorteren deden we op onze knieën, tussen de tubes zonnecrème en de pakjes flosdraad.
Een slaapkamer wordt magazijn
Drie weken later kwamen de eerste stalen rekken. Ze stonden er nog maar net, of de vloer lag al weer vol. Elke dag kwamen er meer bestellingen bij, en elke dag gingen er meer pakjes naar de rode brievenbus.
Het huis loopt vol
Tegen de zomer liepen we tussen de rekken door smalle gangen. In september kwam de eerste volle pallet, met een transpallet voor de deur. Vroeger bestelden we per doos, nu per pallet. En een week later stonden er rekken naast de jassen in de kleerkast.
Het was duidelijk: dit kon zo niet verder. We moesten verhuizen.
Drie dagen, één verhuis
Op 18 september ging alles de deur uit. 's Avonds stond de kamer weer leeg, voor het eerst in maanden. De dag erna stonden we in een hal met betonvloer, lege rekken en heel veel plaats. Swipe door de verhuis:
Hoe wij zelf 300 pakjes per dag versturen met oude postzegels (onze bol.com-case)
Piektoeslag pakjes vermijden: verstuur brievenbusformaat